Uzun bir aranın ardından tekrar sayfama geri döndüm ve yazmaya başlıyorum.

Bu arada birçok şey geçti başımdan, kayıplar, kazançlar…

En önemlisi babam Cengiz Pak’ı kaybettim.

Onun vefatının ardından da anladım ki, bildiğim kadarı ile ne varsa geride bırakabilmek için yazmalıymışım.

Şimdilerde aklıma bir şeyler takıldığında, ona soramıyor olsam da, eski yazılarını okuyup “burada olsa, o ne söylerdi acaba?” sorusuna yazdığı makaleleri okuyarak, cevap buluyorum.

Babasını kaybetmiş olanlar için söyleyebileceğim bir şeyim yok. Artık onlar sadece kendi cümleleri ile yaşayacaklar.

Henüz birlikte olabilenlere diyeceğim; vaktiniz varken bol bol dinleyin…

Tekrardan herkese selamlar…